ائمه اثني عشر عليهم السّلام (دوازده امام)

چنانچه مي‌دانيم شيعه، رهبري و زمامداري ديني و سياسي را بعد از پيغمبر اعظم يك مقام الهي و منصب خليفة اللهي مي‌داند كه به امر خداوند متعال، پيغمبر كسي را كه شايسته باشد معرفي و منصوب مي‌نمايد و همان گونه كه پيغمبر رهبري ديني، روحاني، سياسي و انتظامي جامعه را عهده‌دار است امام كه قائم مقام پيامبر و جانشين او است نيز رهبر جامعه است با اين فرق كه بر پيغمبر وحي نازل مي‌شود و بيواسطه ي احدي از بشر، دين و شريعت را از عالم غيب فرامي‌گيرد و به امّت و جامعه مي‌رساند ولي امام آورنده شريعت و كتاب نيست و مقام نبوّت ندارد و از مجراي كتاب و سنّت و به واسطه پيغمبر رهبري اجتماع را انجام مي‌دهد...