مكيال المكارم في فوائد الدعاء للقائم

مشخصات

عنوان:  مكيال المكارم في فوائد الدعاء للقائم 

مؤلف: حضرت آيت الله آقاي حاج سيد محمد تقي اصفهاني اعلي الله مقامه، 

ناشر: مسجد مقدس جمکران،


 پيام حضرت آيت الله العظمي صافي به همايش نيايش و دعا براي تعجيل فرج و تجليل از كتاب ارزنده و مهدوي مكيال المكارم / شعبان 1431

برترین محقق و نویسنده مهدویت حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی مد ظله الشریف در مورد این کتاب فرموده اند:

يكي از بهترين و جامع‌ترين كتاب‌ها در اين موضوع كتاب نفيس و شريف «مكيال المكارم في فوائد الدعاء للقائم عليه السلام» تاليف شيعة مخلص و چاكر درگاه حضرت بقية الله الاعظم ارواح العالمين له الفدا حضرت آيت الله آقاي حاج سيد محمد تقي اصفهاني اعلي الله مقامه از كتاب و از مؤلف تجليل و تقدير به عمل مي‌آيد. الحق كتاب در نوع خود بي‌نظير و نسخة بهترين ارتباط با ناحية مقدسه و دعا براي آن حضرت است. 

سزاوار است همه از آن استفاده نمايند و امام‌شناسي خود را به وسيلة آن تكميل كنند و با نيايش و دعا براي آن حضرت، همواره عهد خود را تجديد و شدت انتظار و اشتياقشان را به آن ظهور موفور السرور و روز موعود و روز نجات و خلاصي بشر آشكار سازند.
اللّهم عجل فرجه و سهّل مخرجه
شعبان المعظم 1431
لطف الله صافي

مکیال المکارم

به معنای «معیار سنجش خوبیها» است و نام کتابی است که به سفارش خود حضرت مهدی (ارواحنا له الفداء) نوشته شده است. در این کتاب به تفصیل راجع به فواید دعا برای فرج سخن گفته شده است.

نویسنده ی این کتاب گرانقدر، «سید محمد تقی موسوی اصفهانی» ماجرای نوشتن مکیال المکارم را چنین تعریف می کند

«تا این که کسی را در خواب دیدم که با قلم و سخن نتوان او را توصیف نمود، یعنی مولا و حبیب دل شکسته ام و امامی که در انتظارش هستیم. او را در خواب دیدم که با بیانی روح انگیز چنین فرمود: «این کتاب را بنویس و عربی هم بنویس و نام او را بگذار: مکیال المکارم فی فوائد الدعاء للقائم.» همچون تشنه ای از خواب بیدار و در پی اطاعت امرش شدم»

او در ادامه تعریف می کند که به دلیل مشکلات زندگی تا مدتی نمی تواند کتاب را بنویسد تا اینکه در سفر حج، مبتلا به وبا می شود و با خدا عهد می بندد که اگر خوب شود، کتاب را به اتمام برساند. پس از اتمام سفر و رهایی از بند بیماری، کتاب مکیال المکارم را نوشت و به قول خودش این کتاب: «همچون بهشتی بالا بلند و عالی مرتبه است و ثمراتش در دسترس و نزدیک به فهم، هیچ سخن بیهوده ای از آن نشنوی، در آن چشمه ها (ی علم و معرفت) جاری است.»

و به راستی، هیچ کتابی همچون مکیال المکارم، شما را با وظایف و حقوق بنده نسبت به امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) آشنا نمی کند. از طرف دیگر، الطاف امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) نسبت به بندگان در کتاب به طور مفصل بیان شده است که باعث می شود وقتی آن را می خوانید احساس کنید این کتاب زنده است و نفس می کشد. احساس می کنید برگ برگش آنقدر برایتان مهم است که می خواهید همیشه آن را دسترس داشته باشید و هر از چند گاهی نگاهی به خطوط نورانی اش بیندازید.



دانلود نسخه pdf     کتاب

 

دانلود نسخه word  کتاب (این لینک فعال نمی باشد و نسخه word از کتاب در دسترس ندارم در اسرع وقت با دریافت نسخه word لینک را فعال خواهم کرد)

دانلود کتاب الکترونیک

 

خرید اینترنتی کتاب

 


دریافت خلاصه کتاب (این لینک فعال نمی باشد و خلاصه ای از کتاب در دسترس ندارم در اسرع وقت با دریافت خلاصه لینک را فعال خواهم کرد)

 

مشاهده کتاب




لینک دانلود کامل آن در پیوند های روزانه( لینک دانلود کتب مهدویت ) موجود است

مقدمه

يا منْ حارت في كبْرياء هويته دقايق لطايف الْاوْهام ، و انْحسرتْ دون ادْراك عظمته خطايف ابْصار الْانام ، يا منْ عنت الْوجوه لهيْبته و خضعت الرقاب لعظمته و وجلت الْقلوب منْ خيفته ، رب انْت في الدارين رجايي ، جل قدسك عنْ ثنايي ، سبْحانك لا ابْلغ حمْدك و لا احْصي ثنايك ، انْت كما اثْنيْت علي‏ نفْسك وفوْق ما يقول الْقايلون ، احْمدك علي‏ تظافر نعْمايك و تكاثر آلايك ، و اصلي و اسلم علي‏ خاتم انْبيايك و افْضل اصْفيايك محمد و آله الْمعْصومين ، حججك و امنايك ، و لا سيما الْمدخر للْانْتقام منْ اعْدايك الذي بفرجه فرج اوْليايك ، و اللعنه الدايمه المضاعفه علي اعدايهم اعدايك . 
مهمترين و واجب‏ترين امور از نظر عقل و شرع عبارت است از : ادا كردن حق كسي كه بر عهده تو حقي داشته ، و نيز پاداش دادن به كسي كه به تو احساني نموده باشد؛ و بدون ترديد كسي كه از تمام مردم حقش بر گردن ما افزونتر است ( 7 ) ، و از همه بيشتر و بهتر احسانش شامل حال ما مي‏شود ، و نعمتها و منتها بر ما دارد ، و هم آن كسي كه خداوند معرفتش را متمم دين ما و باور به او را مكمل يقين ما ، و انتظار فرجش را بهترين اعمال ما قرار داده است ، كسي است كه ديدارش نهايت آرزوي ما است ، يعني : صاحب زمان ، و پرچمدار عدل و احسان ، و پاك كننده آثار كفر و طغيان؛ كه به متابعت و پيروي از او امر شده‏ايم ، و از بردن نامش ( 8 ) نهي گشته‏ايم؛ دوازدهمين امام معصوم ، و آخرين اوصيا و جانشينان پسنديده پيغمبر صلي الله عليه وآله وسلم : الامام القايم المنتظر الرضي بن الزكي الحسن العسكري؛ كه خداوند فرجش را نزديك فرمايد و برنامه خروج و قيامش را آسان گرداند و در دنيا و آخرت بين ما و او جدايي ميندازد . 
از مولف : 
بنفْسي منْ منْ هجْره انا ضايل‏
و منْ للواء الْفتْح و النصْر حامل‏
بنفْسي اماما قايما غاب شخْصه‏
و ليْس له في الْعالمين مماثل‏
بنفْسي منْ يحْيي شريعه جده‏
و يقْضي بحكْم لمْ يرمْه الْاوايل‏
و يجْتث اصْل الْظالمين و فرْعهمْ‏
و يحْيي‏ به رسْم الْعلي و الْفضايل‏
فيا رب عجلْ في ظهور امامنا
و هذا دعاء للْبريه شامل‏
جان به قربان كسي كز هجر او آواره‏ام‏
او بود خورشيد و من در عشق او پروانه‏ام‏
در كفش باشد ز سوي حق لواي فتح و نصر
غايب از انظار خلق است آن در يكدانه‏ام‏
دين جدش را كند احيا و باطل را فنا
حكم داوودي كند آن صاحب دورانه‏ام‏
اصل و فرع ظالمان را جمله مي‏سازد تباه‏
جان فداي آنكه من در عشق او ديوانه‏ام‏
بار الها در ظهور حضرتش تعجيل كن‏
كفر و طغيان و فساد ظالمان تعطيل كن‏
چون ما نمي‏توانيم حقوق آن حضرت را ادا نماييم ، و شكر وجود و فيوضاتش را آن طور كه شايسته است به جاي آوريم ، بر ما واجب است آن مقدار از اداي حقوق آن حضرت را كه از دستمان ساخته است انجام دهيم كه : اگر اصل تكليف دشوار و مشقت‏بار باشد در صورتي كه مقداري از آن ميسر و آسان است ، همان مقدار را بايد انجام داد ( 9 ) . 
بهترين امور در زمان غيبت آن حضرت : انتظار فرج آن بزرگوار و دعا كردن براي تعجيل فرج او ، و اهتمام به آنچه مايه خشنودي آن جناب و مقرب شدن در آستان او است . 
در باب هشتم كتاب « ابواب الجنات في آداب الجمعات » هشتاد و چند فايده از فوايد دنيوي و اخروي دعا كردن براي فرج آن حضرت - صلوات‏الله عليْه - را ذكر كرده‏ام .

کتاب مکیال المکارم
دعای برای تعجیل فرج حضرت ولیعصر وظیفه ای بزرگ برعهده تمامی شیعیان و دوستان ائمه اطهار (ع) است که می بایست این سنت پسندیده بین ایشان به صورت گسترده ای رواج یابد ، و همگان به این برنامه مهم دینی توجه کامل داشته باشند ، و یکدیگر را به آن وادار سازند و نجات دنیا و آخرت خود را در آن ببینند . بسیار اتفاق افتاده که مردم با کمبود باران مواجه شده اند و براثر ان به خشکسالی و قحطی و گرانی دچار گردیده اند و خسارت های سنگینی به آنان رسیده است .اما پس از دعا و نیایش به درگاه خداوند ، باران سود مندی برایشان باریده و رحمت الهی بر مردم فرو ریخته و طراوت و شادابی همه جا را فرا گرفته است . کتاب مکیال و المکارم که با عنایت و دلالت و یاری خاص شخص آن بزرگوار (ع) تالیف گردیده  بیشتر به  تشریح و توضیح این موضوع مهم پرداخته است و با دلایل عقلی و نقلی فراوان ، لزوم دعای بسیار برای تعجیل فرج منجی عالم بیان شده است .مکیال المکارم
به معنای «معیار سنجش خوبیها» است و نام کتابی است که به سفارش خود حضرت مهدی (ارواحنا له الفداء) نوشته شده است. در این کتاب به تفصیل راجع به فواید دعا برای فرج سخن گفته شده است.نویسنده ی این کتاب گرانقدر، «سید محمد تقی موسوی اصفهانی» ماجرای نوشتن مکیال المکارم را چنین تعریف می کند
«…تا این که کسی را در خواب دیدم که با قلم و سخن نتوان او را توصیف نمود، یعنی مولا و حبیب دل شکسته ام و امامی که در انتظارش هستیم. او را در خواب دیدم که با بیانی روح انگیز چنین فرمود: «این کتاب را بنویس و عربی هم بنویس و نام او را بگذار: مکیال المکارم فی فوائد الدعاء للقائم.» همچون تشنه ای از خواب بیدار و در پی اطاعت امرش شدم…»
او در ادامه تعریف می کند که به دلیل مشکلات زندگی تا مدتی نمی تواند کتاب را بنویسد تا اینکه در سفر حج، مبتلا به وبا می شود و با خدا عهد می بندد که اگر خوب شود، کتاب را به اتمام برساند. پس از اتمام سفر و رهایی از بند بیماری، کتاب مکیال المکارم را نوشت و به قول خودش این کتاب: «همچون بهشتی بالا بلند و عالی مرتبه است و ثمراتش در دسترس و نزدیک به فهم، هیچ سخن بیهوده ای از آن نشنوی، در آن چشمه ها (ی علم و معرفت) جاری استو به راستی، هیچ کتابی همچون مکیال المکارم، شما را با وظایف و حقوق بنده نسبت به امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) آشنا نمی کند. از طرف دیگر، الطاف امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) نسبت به بندگان در کتاب به طور مفصل بیان شده است که باعث می شود وقتی آن را می خوانید احساس کنید این کتاب زنده است و نفس می کشد. احساس می کنید برگ برگش آنقدر برایتان مهم است که می خواهید همیشه آن را دسترس داشته باشید و هر از چند گاهی نگاهی به خطوط نورانی اش بیندازید.ترجمه ی این کتاب در دوجلد منتشر شده است و تعداد بابهای کتاب مکیال المکارم، هشت باب است که در هر کدام به موضوعی خاص پرداخته شده است:
·         شناختن امام زمان (عجل الله تعالی فرجه)،

·          اثبات امامت ایشان،

·         قسمتی از حقوق آن حضرت نسبت به ما،

·          لزوم دعای ما برای امام،

·         نتایج دعا برای فرج،

·         بهترین اوقات دعا،

·         چگونگی دعا برای فرج و

·         تکالیف منتظران

در این بخش نویسنده نخست فهرستى از آثار و فوائد و ویژگیهایى را ـ که بر دعا کردن براى فرج حضرت مترتب است ـ برمى‏شمارد و سپس به‏طور مشروح با ذکر دلایل عقلى و نقلى به اثبات یکایک این آثار و فوائد آنها به شرح زیر مى‏پردازد
·          اجابت فرمایش حضرت ولى‏عصر(ع): «و بسیار دعا کنید براى تعجیل فرج که فرج شما در آن است»؛

·          سبب زیاد شدن نعمتها است؛

·          اظهار محبت قلبى؛

·          نشانه انتظار؛

·          زنده کردن امر ائمه اطهار(ع)؛

·         مایه ناراحتى شیطان لعین؛

·          نجات یافتن از فتنه‏هاى آخرالزمان؛

·          اداء قسمتى از حقوق آن حضرت است (که اداء حق هر صاحب حقى واجب‏ترین امور است)؛

·          تعظیم خداوند و دین خداوند است؛

·          حضرت صاحب الزمان(ع) در حق او دعا مى‏کند؛

·         شفاعت آن حضرت در قیامت شامل حال او مى‏شود؛

·         شفاعت پیغمبر(ص) ان‏شاءاللّه‏ شامل حالش مى‏شود؛

·         امتثال امر الهى و طلب فضل و عنایت او است؛

·         مایه استجابت دعا مى‏شود؛

·          اداء اجر رسالت است؛

·          مایه دفع بلا است؛

·          سبب وسعت روزى است ان‏شاءاللّه‏؛

·          باعث آمرزش گناهان مى‏شود؛

·          تشرف به دیدار آن حضرت در بیدارى یا خواب؛

·          رجعت به دنیا در زمان ظهور آن حضرت؛

·          از برادران پیغمبر(ص) خواهد بود؛

·          فرج مولاى ما حضرت صاحب الزمان(ع) زودتر واقع مى‏شود؛

·          پیروى از پیغمبر و امامان صلوات اللّه‏ علیهم اجمعین خواهد بود؛

·          وفاى به عهد و پیمان خداوندى است؛

·         آثار نیکى به والدین براى دعا کننده حاصل مى‏گردد؛

·          فضیلت رعایت و اداء امانت برایش حاصل مى‏شود؛

·          زیاد شدن اشراف نور امام(ع)، در دل او؛

·          طولانى شدن عمر ان‏شاءاللّه‏ تعالى؛

·         تعاون و همکارى در کارهاى نیک و تقوى؛

·          رسیدن به نصرت و یارى خداوند و پیروزى بر دشمنان به کمک خداوند؛

·         هدایت به نور قرآن مجید؛

·          نزد اصحاب اعراف معروف مى‏گردد؛

·         به ثواب طلب علم نائل مى‏شود ان‏شاءاللّه‏؛

·         از عقوبتهاى اخروى ان‏شاءاللّه‏ در امان مى‏ماند؛

·          هنگام مرگ به او مژده مى‏رسد و با او به نرمى رفتار مى‏شود؛

·          این دعا اجابت دعوت خدا و رسول (ص) است؛

·         با امیرالمؤمنین(ع) و در درجه آن حضرت خواهد بود؛

·         محبوب‏ترین افراد نزد خداوند خواهد بود؛

·          عزیزترین و گرامى‏ترین افراد نزد پیغمبر(ص) مى‏شود؛

·          ان‏شاءاللّه‏ از اهل بهشت خواهد بود؛

·          دعاى پیغمبر(ص) شامل حالش مى‏گردد؛

·          کردارهاى بد او به کردارهاى نیک مبدل شود؛

·         خداوند متعال در عبادت او را تأیید فرماید؛

·          ان‏شاءاللّه‏ با این دعا عقوبت از اهل زمین دور مى‏شود؛

·          ثواب کمک به مظلوم را دارد؛

·          ثواب احترام به بزرگ‏تر و تواضع نسبت به او را دارد؛

·          پاداش خونخواهى مولاى مظلوم شهیدمان حضرت ابى‏عبداللّه‏ الحسین(ع) را دارد؛

·          شایستگى دریافت احادیث ائمه اطهار(ع) را مى‏یابد؛

·          نور او براى دیگران نیز ـ روز قیامت ـ درخشان مى‏گردد؛

·          هفتاد هزار نفر از گنهکاران را شفاعت مى‏کند؛

·         دعاى امیرالمؤمنین(ع) در حق او روز قیامت؛

·          بى‏حساب داخل بهشت شدن؛

·          در امان بودن از تشنگى روز قیامت؛

·         جاودان بودن در بهشت؛

·          مایه خراش روى ابلیس و مجروح شدن دل او است؛

·         روز قیامت هدیه‏هاى ویژه‏اى دریافت مى‏دارد؛

·          خداوند عزوجل از خدمتگزاران بهشت نصیبش فرماید؛

·          در سایه گسترده خداوند قرار گرفته و رحمت بر او نازل مى‏شود ـ مادامى که مشغول آن دعا باشد ـ؛

·          پاداش نصیحت مؤمن را دارد؛

·         مجلسى که در آن براى حضرت قائم(ع) دعا شود، محل حضور فرشتگان گردد؛

·          دعا کننده مورد مباهات خداوند شود؛

·         فرشتگان براى او طلب آمرزش مى‏کنند؛

·          از نیکان مردم ـ پس از ائمه اطهار(ع) ـ مى‏شود؛

·          این دعا اطاعت از اولى‏الامر است که خداوند اطاعتشان را واجب ساخته است؛

·          مایه خرسندى خداوند عزوجل مى‏شود؛

·         مایه خشنودى پیغمبر(ص) مى‏گردد؛

·          این دعا خوشایندترین اعمال نزد خداوند است؛

·          از کسانى خواهد بود که خداوند در بهشت به او حکومت دهد ان‏شاءاللّه‏تعالى؛

·         حساب او آسان مى‏شود؛

·          این دعا در عالم برزخ و قیامت مونس مهربانى خواهد بود؛

·          این عمل بهترین اعمال است؛

·          باعث دورى غصه‏ها مى‏شود؛

·         دعاى هنگام غیبت بهتر از دعاى هنگام ظهور امام(ع) است؛

·         فرشتگان درباره‏اش دعا مى‏کنند؛

·          دعاى حضرت سیدالساجدین(ع) ـ که نکات و فوائد متعددى دارد ـ شامل حالش مى‏شود؛

·         این دعا تمسک به ثقلین (کتاب و عترت) است؛

·         چنگ زدن به ریسمان الهى است؛

·         سبب کامل شدن ایمان است؛

·         مانند ثواب همه بندگان به او مى‏رسد؛

·          تعظیم شعائر خداوند است؛

·          ثواب کسى را دارد که در رکاب پیغمبر(ص) شهید شده؛

·          ثواب کسى را دارد که زیر پرچم حضرت قائم(ع) شهید شده؛

·          ثواب احسان به مولاى ما حضرت صاحب‏الزمان(ع) را دارد؛

·          در این دعا ثواب گرامى داشتن عالم هست؛

·         پاداش گرامى داشتن شخص کریم را دارد؛

·          در میان گروه ائمه اطهار(ع) محشور مى‏شود؛

·          درجات او در بهشت بالا مى‏رود؛

·          از بدى حساب در روز قیامت در امان ماند؛

·          نائل شدن به بالاترین درجات شهدا روز قیامت؛

·         رستگارى به شفاعت فاطمه زهرا(ع)
پایان بخش جلد اول
کتاب فصلى است متضمن بیان ده خصوصیت که موجب برآورده شدن حاجت مؤمنان مى‏شود.شروع جلد دوم کتاب(بخش ششم)مشتمل است بر اوقات و حالات تأکید شده براى دعا در ۳۹ عنوان و همچنین اماکن هشتگانه‏اى که دعا در آنها بیشتر تأکید شده است.بخش هفتم کتاب بر سه مقصد مشتمل است
 مقصد اول

بیست بند به منظور یادآورى مطالبى که سزاوار است پیش از شروع به مقصود توجه داده شوند ذکر شده و در لابه‏لاى آنها به آیات قرآن و روایات متقن استناد گردیده است.مقصد دوم
به چگونگى دعا براى تعجیل فرج و ظهور آن حضرت(ع) آشکارا یا به کنایه و به زبان دعا در بیست فراز اشاره دارد.
 مقصد سوم

نیز ذکر بعضى از دعاهاى روایت شده از امامان معصوم(ع) است.
 بخش هشتم در بیان ۸۰ تکلیف از تکالیف بندگان نسبت به آن حضرت است که عمل بدانها مایه نزدیک شدن به آن جناب و سرور حضرت ایشان مى‏گردد و این تکالیف عبارتند از

·         به دست آوردن شناخت صفات و آداب آن جناب؛

·          رعایت ادب نسبت به یاد امام(ع)؛

·          محبت امام عصر به‏طور خاص؛

·         محبوب نمودن او در میان مردم؛

·          انتظار فرج و ظهور امام(ع)؛

·          اظهار اشتیاق به دیدار آن حضرت(ع)؛

·          ذکر مناقب و فضائل آن حضرت(ع)؛

·          اندوهگین بودن مؤمن از فراق آن حضرت(ع)؛

·         حضور در مجالس فضایل و مناقب آن حضرت(ع)؛

·          تشکیل مجالس ذکر مناقب و فضائل آن حضرت(ع)؛

·          سرودن و خواندن شعر در ذکر فضائل آن حضرت(ع)؛

·          قیام هنگام شنیدن نام آن حضرت(ع)؛

·          گریستن و گریانیدن و بر فراق آن حضرت(ع)؛

·          درخواست معرفت امام عصر(ع) از خداوند؛

·          تداوم بر دعاى به آن حضرت(ع)؛

·         مداومت کردن بر خواندن دعا، براى آن حضرت(ع)؛

·         دعا در زمان غیبت آن حضرت(ع)؛

·         ۲۱٫ شناختن علامتهاى ظهور آن حضرت(ع)؛

·         ۲۲٫ تسلیم بودن و عجله نکردن در امر فرج آن حضرت(ع)؛

·          صدقه دادن به نیابت آن حضرت(ع)؛

·          صدقه دادن به قصد سلامتى آن حضرت(ع)؛

·         حج رفتن به نیابت و فرستادن نایب از طرف آن حضرت(ع)؛

·          طواف بیت‏اللّه‏ الحرام به نیابت و فرستادن نایب از طرف آن حضرت(ع)؛

·          زیارت مشاهد رسول اکرم و ائمه معصومین(ع)؛

·          استحباب نیابت و زیارت از سوى آن حضرت(ع)؛

·          سعى در خدمت کردن به آن حضرت(ع)؛

·          اهتمام ورزیدن به یارى آن حضرت(ع)؛

·         تصمیم قلبى بر یارى آن حضرت(ع)؛

·          تجدید بیعت در فرائض، روزها و هر جمعه با آن حضرت(ع)؛

·          صله به وسیله مال با آن حضرت(ع)؛

·          صله شیعیان و دوستان صالح ائمه(ع) به وسیله مال؛

·          خوشحال کردن مؤمنین؛

·          طلب خیر براى آن حضرت(ع)؛

·          زیارت و سلام کردن در هر مکان با آن حضرت(ع)؛

·          دیدار مؤمنین صالح و شیعیان مخلص آن حضرت(ع)؛

·          درود فرستادن بر آن حضرت(ع)؛

·          هدیه ثواب نماز به آن حضرت(ع)؛

·          هدیه نماز مخصوص به هر یک ائمه(ع)؛

·         هدیه نماز به آن حضرت(ع)؛

·          اهداء قرائت قرآن به آن حضرت(ع)؛

·          توسل و طلب شفاعت از خداوند به وسیله آن حضرت(ع)؛

·          عرضه کردن خواستها و حاجات به آن حضرت(ع)؛

·          دعوت مردم به آن حضرت(ع)؛

·          رعایت حقوق آن حضرت(ع)؛

·          خشوع دل هنگام یاد آن حضرت(ع)؛

·          عالم باید علمش را آشکار سازد؛

·          تقیه کردن از اشرار؛

·         صبر کردن بر اذیت و تکذیب؛

·          درخواست صبر از خداى تعالى؛

·          سفارش همراهان به صبر در زمان غیبت آن حضرت(ع)؛

·         عدم شرکت در مجالسى که نام آن حضرت را مسخره مى‏کنند؛

·         تظاهر کردن با ستمگران و اهل باطل؛

·         ناشناس ماندن و پرهیز از شهرت یافتن؛

·         تهذیب نفس؛

·          اتفاق و اجتماع بر نصرت آن حضرت(ع)؛

·          متفق شدن بر توبه واقعى و بازگردان حقوق به صاحبان آنها؛

·          پیوسته به یاد او بودن و به آدابش عمل کردن؛

·         دعا براى جلوگیرى از نسیان یاد آن حضرت(ع)؛

·         خاشع بودن بدن در هنگام یاد آن حضرت(ع)؛

·          مقدم داشتن خواسته آن حضرت(ع) بر خواسته خود؛

·          احترام کردن نزدیکان و منسوبین به آن حضرت(ع)؛

·          بزرگداشت اماکنى که به قدوم آن حضرت(ع) زینت یافته‏اند؛

·          وقت ظهور را تعیین نکردن و وقت گذاران را تکذیب کردن؛

·          تکذیب کردن مدعیان نیابت خاصه در زمان غیبت کبراى آن حضرت(ع)؛

·          درخواست دیدار آن حضرت(ع)؛

·         اقتدا کردن و تأسى جستن به اخلاق و اعمال آن حضرت(ع)؛

·          حفظ زبان به غیر از یاد خدا؛

·         خواندن نماز آن حضرت(ع)؛

·          گریستن در مصیبت مولایمان امام حسین(ع)؛

·          زیارت قبر مولایمان حضرت امام حسین(ع)؛

·         بسیار لعنت کردن بنى‏امیه در آشکار و پنهان؛

·          اهتمام در اداى حقوق برادران دینى؛

·          مهیا کردن سلاح و اسب در انتظار ظهور آن حضرت(ع)
۱۰۴۸ صفحه ، قطع وزیری ، جلد گالینگور ۲ جلدی نویسنده : محمدتقی موسوی اصفهانی ترجمه : مهدی حائری قزوینی انتشارات : مسجد جمکران