قوانين حاكم بر اين نظام و اجتماع، قوانين اسلام است كه بوسيله وحي اعلام شده و احدي نمي‌تواند چيزي بر آن بيفزايد يا چيزي را از آن كم كند كه.

«حلال محمد صلی‌الله علیه و آله حلال الي يوم القيامه و حرام محمد صلی‌الله علیه و آله حرم الي يوم القيامه».

بايد همگان خصوصاً هيئت حاكه در اين خط مستقيم با احساس مسئوليت و تعهد قدم بردارند و هوي و سليقه هاي شخصي يا گروهي خود را كنار بگذارند و به راست و چپ منحرف نشوند چنانكه در حديث است از شخص رسول اكرم صلی‌الله علیه و آله كه مي فرمايد:

«لايكون العبد مؤمناً حتي يكون هواه تبعاً لما جئت ولا يزيغ عنه به».

«بنده أي مؤمن بخواهد بود تا هواي و خواست او تابع آنچه من آورده ام، باشد و از آن مايل نشود».

جلوه هاي بسياري از اين احساس مسئوليت و خوف از خدا را در ارتباط با زمامداري و اداره اجتماع و حقوق مردم مخصوصاً محرومان و مستضفان و طبقات به ظاهر پائين اجتماع در زندگي رسول خدا صلی‌الله علیه و آله و امير المؤمنين علي علیه السلام، دنيا مشاهده كرد كه با اينكه در اداء تكاليف و وظايف خود ذرّه‌اي كوتاهي ننموده‌اند، از اين مسئوليت زمامداري به شدّت نگران بوده و مي‌گريستند و نشان دادند كه در نظام اسلام اگر زمامداري تكليف و وظيفه نبود هيچ انگيزه‌اي صاحبان شرعي اين مقام را به قبول آن برنميانگيخت. در اينجا در رابطه با زمامداري و مديريت‌ها در سطوح مختلف درس‌هاي بسيار آموزنده در سيره پيغمبر و امير المؤمنين علي عليهما الصلاه والسلام داريم كه متأسفانه بخاطر طولاني شدن كلام از بيان آنها معذوريم.