فصل هفدهم:

عقيده به ظهور مهدي و منجي و پيدايش متمهديان

˜   پرسش هفدهم  ™

عقيده به ظهور مهدي و منجي موجب پيدايش متمهديان در طول تاريخ شده است، و بعضي اين پيشامد را توجيهي براي كنارگزاردن اين تفكر قرار مي‌دهند، اين ديدگاه تا چه حد مي‌تواند قابل قبول باشد؟

پاسخ:

اين ديدگاه به هيچ وجه قابل قبول نيست و گرنه بايد بشر همه ديدگاه‌هاي مثبت را كنار بگذارد. چرا كه همه آنها كم و بيش مورد سوء استفاده قرار گرفته‌اند. اين همه اشخاص كه دعوي خدايي كرده‌اند و يا خود را مظهر خدا، و متحد با خدا و خدا را حالّ در خود دانسته‌اند همه از اصل اعتقاد به خدا سوء استفاده كرده‌اند اين كار به هيچ وجه به مسئله اعتقاد به خدا ضرري نمي‌زند.

همچنين اين همه پيغمبران دروغين كه ادعاي پيامبري كرده و مردمي را گمراه كرده‌اند، به صحيح بودن اصل نبوت آسيبي نمي‌رساند اين مسأله كم و بيش در هر فن و صنعتي پيش‌مي‌آيد ولي آن پيش‌آمد به اصل آن فنّ ضرر نمي‌رساند.

خلاصه هر اسم و كلمه‌اي كه معناي خوب و جاذب دارد، اگر در ضدش به كار گرفته شده مثلاً به خائن امين؛ و به ظالم عادل، و به جاهل عالم، و به فاسق متّقي گفته شده است و يا اين كه همة خيانت‌ها و مظالم را تحت عنوان‌هاي خيرخواهي و اصلاح طلبي در طول تاريخ انجام داده‌اند هيچ كدام به اصل اين ارزش‌ها و امور خير صدمه نمي‌زند.