اهتزاز پرچم روح بخش ولايت بر قله رفيع غدير مبارك باد.

الحمد لله الذي جعلنا من المتمسكين بولاية علي بن ابيطالب عليه السلام

اهتزاز پرچم روح بخش ولايت بر قله رفيع غدير مبارك باد.

امام كاظم عليه السلام: ولاية عليّ مكتوبة في صحف جميع الانبياء؛ ولايت امير المؤمنين عليه السلام در كتب تمامي انبياء نوشته شده است. (سفينة النجاة2/691)

فضيلت روز عيد غدير:

از حضرت صادق عليه السلام پرسيدند آيا مسلمانان غير از جمعه و عيد قربان و عيد فطر عيدي دارند؟

فرمود:آري عيدي است كه حرمتش از همه اعياد بيشتر است.

پرسيدند: كدام عيد؟

فرمود: آن روزي است كه حضرت رسول صلي الله عليه و آله، امير المؤمنين عليه السلام را به خلافت خود منصوب كرد... و آن روز هجدهم ذي الحجه است.

پرسيدند:چه اعمالي در اين روز انجام دهيم؟

فرمودند: روزه بداريد و عبادت كنيد.محمّد صلي الله عليه و آله را ياد كنيد و برايشان صلوات فرستيد.(مفاتيح الجنان/558)

اعمال روز عيد غدير

1. جان را با طعام روزه زنده بدار كه روزه روز عيد غدير كفاره شصت سال گناه است.

2. يك درهم انفاق به برادران مؤمن در اين روز شريف برابر است باهزار درهم.

3. غسل كن.

4. به زيارت قبر مطهر مولي الموحدين عليه السلام شتاب كن.

5. زيارت امين الله را به جاي آور.

6. به زيارت جامعه بپرداز.

7. در اين روز شريف جامه هاي نيكو به تن كن و با بوي خوش دلت را صفا ده.

8. به شادي با شيعيان بپرداز.

9. صله رحم به جاي آور.(مفاتيح الجنان/558 الي 568)

10. خواندن عقد اخوت با اخوان مؤمنین

سؤال: با وجود اهميتي كه ولايت حضرت امير عليه السلام در مذهب شيعه دارد سر اينكه در اذان و اقامه و تشهّد نماز، شهادت به امامت بزرگوار مقرّر و تصريح نشده - مگر به عنوان تيمّن و تبرك - چيست؟

پاسخ: مقامات كلام و موارد آن مختلف است وبلاغت تكلم و سخن گفتن با توجه به متقضاي حال است. گاهي مقام، مقام اجمال است و گاهي مقام تفصيل در اين مورد (اذان، اقامه، تشهد) مقام، مقام تفصيل نيست و غرض شهادت دادن است به جمله اي كه جامع و شامل جميع عقايد حقه باشد و تمام دعوت پيغمبر اكرم صلي الله عليه و آله ورسالت ايشان را در كمال ايجاز و اقتصار فرا بگيرد. تفصيل دادن در اين مقام، نقض غرض و خلاف بلاغت و قواعدي است و سبب مي شود كلام از نظم خود خارج شود. شهادت به توحيد با همين جمله، متضمّن شهادت به تمام عقايد حقه در مورد خدا و صفات او از وحدانيت وساير صفات ثبوتيه است. تفصيل آن در اينجا نه مناسب اذان و اقامه است و نه مناسب تشهد. زيرا سبب اطاله كلام در جائي مي شود كه در آنجا اختصار و اجمال، نه تنها مناسب، بلكه لازم است.

هم چنين شهادت به رسالت، شهادت به تمام عقايدي است كه با ارشاد و هدايت و بيان مقام رسالت از امامت، معاد و حشر و نشر، بهشت و دوزخ، فروع دين، احكام و غيرها اثبات مي شود و تفصيل اين مطالب نيز در اذان و اقامه و تشهد خلاف بلاغت و سبب اطاله كلام است.

(معارف دين/ آيت الله العظمی صافي/83)